A primeira xornada deste obradoiro tivo lugar na aldea de San Cristovo de Mouricios (Chantada, Lugo) no Espazo Vilaseco e estivo dedicada á presentación dos/as participantes e toma de contacto coa metodoloxía do obradoiro. Durante o segundo día, os/as participantes trasladáronse á casa familiar de Olga Novo en Vilarmao (A Pobra do Brollón, Lugo) desde onde realizaron un roteiro guiado pola poeta.
O obradoiro virou ao redor da aparición da poesía como un instante revelador e os seus resultados foron presentados nun recital público celebrado durante o mes de maio en colaboración con Normal, espazo de intervención cultural da Universidade da Coruña.
Olga Novo
Olga Novo naceu na aldea de Vilarmao (A Pobra do Brollón, Lugo) en 1975. Filla de labradores, poeta, ensaísta, tradutora e crítica literaria en lingua galega. É doutora en Filoloxía galega pola Universidade de Santiago de Compostela, e de Estudos Hispánicos pola de Rennes2 (Alta Bretaña). É profesora de lingua galega en ensino secundario, e tamén exerceu a docencia nas universidades bretoas de Rennes e Lorient entre os anos 2004 e 2011.
Como estudosa da literatura publicou as obras Por un vocabulario do sexo. A terminoloxía erótica de Claudio Rodríguez Fer (1995), Ou lume vital de Claudio Rodríguez Fer (1999, reed. 2008), Uxío Novoneyra. Lingua loaira (2005, Premio Ánxel Fole) e Leda m’and’eu. Erótica medieval galaica (Premio de Historia Medieval de Galicia e Portugal, 2011). Ademais, é membro de redacción de varias revistas literarias e participou en numerosos congresos, xornadas e seminarios ao redor de temáticas literarias relacionadas co erotismo, o feminismo, as vangardas, o celtismo ou o anarquismo. A súa tese de doutoramento, Ou soño dunha Armórica galaica, acomete o estudo integral das conexións entre a literatura galega e o mundo cultural dos países celtas, fundamentalmente o bretón.
Como tradutora, é autora de Vidas imaxinarias, a versión en castelán do libro de Marcel Schwob Vies imaginaires (2009) e do contradiscurso das mulleres. Historia do feminismo, tradución ao castelán dá obra en galego de Carmen Blanco (1997). Ao galego traduciu, do francés, ou primeiro volume do Diario de Stendhal (2012).
Como poeta, ademais de colaborar en numerosas revistas, antoloxías, e obras colectivas, publicou as obras A teta sobre ou sol (1996), Nós nus (Premio Losada Diéguez de Creación, 1997), A cousa vermella (2004) ou Cráter (Premio dá Crítica española, 2011). En colaboración con Alexandra Domínguez e Xoán Abeleira publicou o libro de artista Magnalia (2001). Os líquidos íntimos, unha antoloxía poética en versión bilingüe galego-castelán, foi publicada por Cálamo non 2012. Algúns textos dá súa autoría foron musicados e poemas seus están traducidos ao bretón, ao francés, inglés ou italiano.
Ou seu poemario máis recente é Feliz Idade (2019), obra pola que recibiu ou Premio dá V Gala do Libro galego, ou Premio dá Crítica española, ou Premio dá Crítica galega e ou Premio Nacional de Poesía. Esta obra está traducida ao castelán e ao catalán.
Na actualidade, mantén a serie en prosa de memoria intrahistórica “Ou bosque dous cromosomas” na revista Luzes.
En 2022 foille concedida a Medalla Honorífica de España Creativa.
